Oczywiście nie musze dodawać, że szczególnie dziewczyny wykazywały nim wzmożone zainteresowanie. Każda chciała zrobić to z Murzynem, a kąsek był naprawdę apetyczny i na wyciągnięcie ręki. Wiadomo, co mówiło się na temat murzyńskich "organów", często o tym rozmawiałyśmy z dziewczynami, żartowałyśmy, aż stało się to jakąś naszą zbiorową obsesją. Postanowiłyśmy, że w jakiś sposób musimy przekonać się, co nasz czarny kolega nosi w spodniach. Jako ochotniczka zgłosiła się Justynka. Ciekawostką było, że Justynka nie znosiła Josha, a Josh Justynki. Mieli kilka spięć i raczej się unikali. Ale czego nie robi się dla nauki! Justynka postanowiła, że będzie kapitanem drużyny, mającej za cel przyjrzenie się "organowi" naszego Murzyna. Plan był następujący : zakraść się w nocy do pokoju Josha z latarką, najlepiej w sobotę, gdy jego kumpel z pokoju, wyjeżdża do domu, odkryć kołdrę, zsunąć bokserki i podziwiać. Ponieważ było to zadanie wielce ryzykowne i niebezpieczne, a także dla wiarygodności naszych "badań" - poszłyśmy we trzy. Ja, Marta i oczywiście Justynka. Justynka wzięła z sobą latarkę, oraz metr krawiecki, ponieważ chciała dokonać pomiarów obiektu. Była godzina druga rano, gdy wkradłyśmy się do pokoju Josha. Nie utrudnił nam zadania i nie zamknął go na noc.
Latarka również okazała się zbędna, gdyż w środku paliła się nocna lampka, oświetlając wszystko wyraźnie. Josh spał, na ustach miał błogi uśmiech. Przez chwilę stałyśmy nad nim, zastanawiając się jak sie zabrać do rzeczy. Z bliska wydał nam się o wiele bardziej groźny, był niesamowicie czekoladowy, miał duże dłonie i grube wargi. Justynka jak zawsze okazała wielką odwagę i powoli zsunęła koc, którym przykryty był Josh. Nasz Murzyn leżał przed nami teraz tylko w czerwonych bokserkach i ten widok bardzo na nas podziałał. Justynka usiadła z jednej strony łóżka, my z drugiej. - Boże, obudzi się, obudzi - panikowała jak zwykle Marta - Cicho - skarciła ją wzrokiem Justynka i zabrała się do roboty.