Dłoń Justynki była zbyt mała by go objąć. Jak opowiadała sama bohaterka, do chwili swojego zetknięcia z Murzynem, przyrząd tego młodzieńca był największym przyrządem, z jakim się dotąd spotkała. - Spodoba ci się cieciu! - powiedziała wojowniczo Justynka, masując potężnego gnata, a następnie dodała coś w stylu : kurwa, gdzie ty go wyhodowałeś? - Spadaj Arleta! - kontynuował swoje Szymek - Bo powiem mamie! - uśmiechnęła się szyderczo i schylając się zaszturmowała ustami potężny obiekt, wydobywający sie z czerwonych spodenek przeciwnika. Ssała go tak agresywnie jak tylko potrafiła. Chłopak jęknął i poddał się szturmowi.
Gapił się teraz jak cielę na usta Justynki, które pracowały z wielkim zaangażowaniem i oddaniem sprawie. Nie minęła chwila jak chłopak wydał z siebie piskliwe : aaahaaaaaaaa, i Justynka poczuła w ustach zalew gęstej, lepkieji ciepłej mazi, która , nie mieszcząc się w niewielkiej przecież buzi naszej bohaterki, spłynęła jej po twarzy i opadła na ziemię. Po tym wyczynie, Justynka opuściła komórkę. Jak opowiadała, miała adzieję, że to spotkanie sprawi, że polubi tego "ciecia", a jednak tak się nie stało. Nie znosili się jeszcze bardziej, a mimo to Justynka odwiedzała komórkę, gdy przebywał w niej chłopak, jeszcze kilkanaście razy.