:-) 3. Justynka i syn sąsiadki Sąsiadka Justynki miała syna Szymka. Szymek miał 20 lat, niedawno z wielkim trudem zdał maturę na ocenę dopuszczającą ze wszystkich przedmiotów, i był straszną ofermą. Bardzo wysoki, niemal dwumetrowiec, w dodatku rudy, z burzą kręconych, rozczochranych włosów. Nosił duże okulary i z wyglądu możnaby go nazwać typem "nawiedzonego naukowca"- możnaby - gdyby nie fakt, że Szymek był wyjątkowo tępy.
Tępy, gburowaty, nietowarzyski. Ogólnie pośmiewisko we wsi. Justynka nie znosiła Szymka, nazywała go "dupkiem", "ofermą", albo "tępym drągalem". Wcale nie był w jej typie. Ale że charakterek miała przekorny i nieprzewidywalny , coś zawsze kazało jej się z Szymkiem podrażnić, albo jakoś mu dopiec. I może dlatego, że był taką ofermą i takim strasznym mrukiem, postanowiła go po prostu zaliczyć. Wiadomo było, że chłopak strasznie boi się apodyktycznej i surowej matki. Justynka kiedyś odkryła, że Szymon, aby napić się piwa albo wina, musi wykradać się z domu i robić to w komórce na narzędzia gospodarskie. Justynka miała widok z okna na tę komórkę więc doskonale wiedziała kiedy Szymek wychodzi aby się napić w tajemnicy przed matką. Był tak wielki, że musiał schylać głowę wchodząc do komórki. Siedział tam zwykle może z dziesięć minut, po czym wychodził, rozglądając się czujnie, czy nie widzi go matka. Pewnego letniego popołudnia, gdy Justynkę roznosiło, stała w oknie i ujrzała Szymka wchodzącego do komórki. Miał na sobie koszulkę bez rękawków i przedpotopowe, czerwone spodenki gimnastyczne. Postanowiła go tam "przyłapać" i trochę go powkurzać, bo Justynka posiada charakterek bardzo zadziorny.
Wyszła więc z domu i podeszła do komórki.