Wtedy Justynka podniosła czarnego węża i poruszając nim delikatnie, uśmiechnęła się do nas : - No to co dziewczyny . . . czas na lody! Marta chwyciła się przerażona za usta i uciekła z pokoju. Biedaczka była wrażliwa i nie wytrzymała napięcia. Ja postanowiłam trwać na posterunku. Tymczasem Justynka delikatnie ujęła wargami murzyńskiego kutasa, i trzymając go dłonią, tak, że wyglądało to naprawdę jak lizanie loda, zaczęła powoli obciągać. Josh jęknąl przez sen i przeciągnął się. Odczekalyśmy ten moment na bezdechu, po czym, gdy okazało się, że śpi, Justynka wznowiła akcję.
Chwyciła go znowu i zaczęła obciągać, tym razem już szybciej i znacznie drapieżniej. Potężny czarny kutas zaczął twardnieć, był to widok tak imponujący, że samej zrobiło mi się gorąco. - Spróbuj też - Justynka skinęła na mnie palcem. Pomyślałam, że to może jedyna okazja, aby posmakować murzyńskiej pały, więc, nachyliłam się nad nią i wzięłam ją do ust. Justynka trzymała ją mocno u nasady a ja zaczęłam obciągać. Trudno szło, bo kutas stał się teraz monstrualny, nigdy w życiu nie widziałam jeszcze niczego podobnego. - Dwadzieścia pięć - zawyrokowała Justynka, dokonując ostatniego pomiaru. I wtedy nagle, latarka wysunęła się z kieszeni mojej koleżanki i upadła na podłogę z wielkim hukiem. Odruchowo, tak jak ustaliłyśmy, rzuciłam się do ucieczki. Kiedy zbliżyłam sie do drzwi, kątem oka dostrzegłam, jak Josh budzi się i chwyta Justynkę za rękę. Wybiegłam na korytarz i odczekałam chwilę. Justynki nie było. Postanowiłam zatem podglądnąć przez uchylone drzwi, i zobaczyć jak biedaczka będzie się tłumaczyć ze swojego czynu. To co zobaczyłam, przerosło moje oczekiwania. Murzyn bez słowa, za to z marzycielskim uśmieszkiem na wargach, chwycił mocno Justynkę za szyję i przycisnął do łóżka.