Chwila wahania, aby niczego nie popsuć.
Obie jednak postanowiłyśmy, nie mówiąc tego na głos, zamknąć rozdział oczekiwania.
Po chwili poczułam jej usta na swojej szyi. Przez całe moje ciało przebiegł dreszczyk rozkoszy. Odchyliłam się trochę od niej, aby móc spojrzeć jej w oczy i powiedzieć, jak bardzo ją kocham. Nie zdążyłam jednak wypowiedzieć żadnego słowa, ponieważ ona przyłożyła mi palec do ust i rzekła ze spokojem w głosie i uśmiechem na twarzy:
- Cicho. Wiem. Ja ciebie też kocham. A teraz mnie całuj.
Nie musiała powtarzać tego dwa razy. Od dawna o tym marzyłam. Od
dawna tego pragnęłam. Chciałam wiedzieć, jak pachnie i smakuje każdy kawałek jej skóry. Jak jej ciało będzie reagowało na moje pieszczoty.
A jednak zaczęłam dosyć powoli. Bynajmniej nie dlatego, że znów powstrzymywała mnie od tego moja zwykła nieśmiałość. Nie. Teraz nieśmiałość przestała istnieć. Wiedziałam, że za kilka chwil ONA będzie całkowicie moja. Wiedziałam, że pragnie, aby to uczucie niedosytu, które przez pół roku nam towarzyszyło, zostało w końcu zaspokojone. Chciałam jednak także, aby każda chwila z tego przeżycia utkwiła mi. Nam obu. Na zawsze w pamięci. Ten NASZ pierwszy raz. Jedyny. Niepowtarzalny. Bo właśnie pierwszy.
Delikatnie, powoli zdjęłam jej spinkę, którą upięte były jej włosy, aby potem móc w nich zatopić swoją twarz. Tak cudownie pachniały. Tym zapachem mogłabym rozkoszować się całą wieczność, a jednak nie. Wiedziałam, że ona czeka na dalszy mój ruch.
Zaczęłam całować jej ucho, schodząc niżej. Do szyi. Usłyszałam jej ciche westchnienie, które zapewne oznaczało małe zniecierpliwienie.