Nabrał śliny w usta i zaczął zataczać kręgi wokół ud i sromu.
Jego język jeździł po płatkach jej róży, jednak po chwili je rozchylił by dostać się do słodkiej "wisienki", która nabrzmiała już i stała się twarda jak ziarnko grochu. . . Był cierpliwy, nie spieszył się, dając jej wszystko czego pragnęła. Zmieniał przy tym co chwila intensywność i szybkość.
Ona pomagała mu jak tylko mogła i rozstawiając szeroko uda. Liżąc wciąż jej perełkę i wyczuwając jak bardzo jest wilgotna i rozpalona pozwolił swojemu palcu wędrować i powoli go w nią wsunął. Najpierw delikatnie i powoli, potem coraz szybciej wsuwał go i wysuwał i kręcił nim dookoła, ssąc przy tym zapamiętale jej koralik. Ciałem Agnieszki zaczęła wstrząsać ekstaza.